دردهایم را در کنار شادی ها و رویاهایم نگاه میدارم.دردهایم زمین،شادی هایم درختان و رویاهایم آسمان هستند.

دلم که به یادت میتپد زندگی در رگ روزها و شبهایم جاری میشود.

از ۲۳ تا ۲۴ راه زیادی نبود به اندازه یک چشم به هم زدن.

   تنها خواننده همیشگی این وبلاگ دهم اردیبهشت در هوای بهاری سال ۸۸ به نزدیکیای خونه بخت رسید(جشن عقد گرفته هنوز عروسی نکرده).خوشحالم از اینکه دو نفر از عالم محردی وارد دنیای متاهلی شدند وبرای هر دو "کوثر خانم و آقا مهدی" آرزوی بهترینها رو دارم.امیدوارم در کنار هم با محبت و عشق و آرامش زندگی کنید.

                                            مبارکتون باشه.