سه شنبه که با استاد از کلاس بر میگشتیم.در بین راه که مشغول صحبت بودیم استاد  ناگهان حرفش را قطع کرد و رو به ما پیرمردی خمیده پشت را  در طرف دیگر کوچه نشان داد گفت:"ایشون رو میشناسید؟"  پاسخ دادم :"نه!" استاد  گفت:"ایشون از ناحیه هر دو دست معلول اند..بازوها حالت طبیعی دارن اما ساعد و کف دست ها کوتاه هستن." خوب که به دستان پیرمرد نگاه کردیم حالت غیر عادی دستانش را دیدیم ..بازوها حالت تقریبا طبیعی داشت اما ساعد کوتاه و کف دست ها هم کوچک بود. استاد ادامه داد:"اسمشون آقای .... و از بهترین طراح های نقشه فرش هستن."!!!! دهانم باز مانده بود..باور کردن اینکه کسی با چنین شرایطی از بهترین های طراحی نقشه فرش باشد  هم برای ما هم برای هر کسی که این پیرمرد هنرمند را میدید مشکل بود.

            آتشی شب در نیستان فتاد........سوخت چون عشقی که بر جانی فتاد

      شعله تا مشغول کار خویش شد.......هر نی ای شمع مزار خویش شد

  نی به آتش گفت کین آشوب چیست........مر تو را زین سوختن مطلوب چیست

           گفت آتش بی سبب نفروختم.......دعوی بی معنیت را سوختم

  زان که می گفتی نی ام با صد نمود......همچنان در بند خود بودی که بود

       با چنین دعوی چرا ای کم عیار......برگ خود نو می ساختی هر بهار

  مرد را دردی اگر باشد خوش است.......درد بی دردی علاجش آتش است

ناله نی...

نه آتشی  نه ناله ای  نه دردی....

کاش آتشی می آمد و هیچ جز ناله ای و خاکستری از نی نمی ماند....

حیلت رها کن....

  بالاخره پس از مدت ها تفكر در مرد راه اندازي وبلاگي جداگانه در زمينه طراحي و نقاشي در سال نوآوري و شكوفايي و از اين صحبت ها!...اين فكر به واقعيت پيوست.با تشكر از تمامي عزيزاني كه مرا دز اين راه ياري كردند(حامد،كوثر،آنوسيا،تمام شما عزيزاني كه از طرح ها استقبال كرديد،سرويس ايران بلاگ،خانواده هاي محترم غيره و غيره!....)
  در وبلاگ جديد عكس بيشتر طرح ها با كيفيت خيلي بهتر گرفته و آپلود شده.اسم وبلاگ را به رسم علاقه و احترام و با مشورت و همفكري دوست عزيزم گورخر! مونا ليزا ناميديم.

  دومين پست در تاريخ 7/7/87 گذاشته شد.   http://monalisa.iranblog.com

پ.ن: اگر مشکلی در مورد لود شدن عکس ها در مونا لیزا داشتین لطفا در نظرات بگید.با تشکر.

تنها میتوانند با یک بوسه عاشق شوند.این است قصه دیوانگان.

--عشق‏های فراموش شده مانند کنده‏های درختانی هستند که شاخه‏ها و تنه آنها قطع شده اما ریشه‏شان همچنان در خاک باقی است.

--در صفی طولانی در میان کودکان ایستاده ام،در انتظار بزرگ شدن!

--گاه می اندیشم هر آنچه برای فتح دنیا می خواهم در اختیارم است،قلبم و فکرم.
   اما آیا این فتح به سادگی‏ امکان پذیر است؟تنها با فلب و فکری به بزرگی دنیا می توان آن را فتح کرد.